Nie należy również szukać przyczyn tylko w XVIII w., lecz już dużo wcześniej. Do najważniejszych przyczyn upadku Rzeczpospolitej można zaliczyć: nierówne traktowanie chłopów i mieszczaństwa, słabość władzy wykonawczej, wady ustroju państwa, niesprawny sejm z liberum veto, nieliczne wojsko oraz ingerencję państw ościennych Wydane przez Jana Olbrachta. - przywileje piotrkowskie z 21 lutego1493, 27 lutego 1493 i 1496 roku. Postanowienia: zatwierdzenie dla Krakowa i jego mieszkańców wszystkich praw i wolności. zrównanie Krakowa ze stanem szlacheckim. zakaz ingerowania dostojników kościelnych w sprawy świeckie. oddzielenie obrad senatu od izby poselskiej. Zobowiązanie do nie nakładania podatków bez zgody szlachty, rezygnacja z prawa stacji, wynagradzania rycerstwu ewentualnych strat podczas zagranicznych wypraw wojennych. 17 września 1374 r. Koszyce: Ludwik Węgierski: Król gwarantował szlachcie w zamian za uznanie praw do korony polskiej jednej z jego córek, następujące uprawnienie: PRZYWILEJE: Statut piotrkowski (1496) - został nadany przez Jana I Olbrachta; był to przywilej gospodarczy: - zwalniał szalchtę od ceł za przywożone towary - wieś mógł opuścić w ciągu roku tylko 1 chłop - zakazywał posiadania dóbr ziemskich mieszczanom i obejmowania przez nich wyższych godności kościelnych Przywilej mielnicki (1501 r.) - został nadany przez Aleksandra i s ądowo-administracyjne oraz zwolnienia od niektórych obowiązków o charakterze publicznym. Uzyskane przez szlacht ę przywileje były głównym filarem ukształtowanego ostatecznie w XVI wieku ustroju społeczno-politycznego i gospodarczego – demokracji szlacheckiej, który przetrwał a Ŝ do ko ńca I Rzeczypospolitej. Nazwa przywileju Odpowiedź. Przywileje koszyckie (1374): Uznano równość praw szlachty z magnaterią, gwarantując tym samym wolność osobistą oraz nietykalność majątku. Przywilej dla szlachty zagrodowej (1374): Chronił chłopów wolnych, którzy przez rok i dzień przebywali na terenie dworu szlacheckiego, uznając ich za dziedzicznie wolnych. . Przywileje szlacheckiePrzywilej- słowo to wywodzi się z łaciny i pierwotnie znaczyło tyle co pierwszeństwo, nadawał zwykle monarcha określonej grupie społecznej (stanowi). Przywileje jakimi cieszyła się szlachta Polska uchodzą za najbardziej rozbudowane w Europie. W ich wyniku stan szlachecki w Polsce uzyskiwał szczególne uprawnienia: polityczne, gospodarcze,sądowo-administracyjne oraz zwolnienie z opłat. Wielu historyków to właśnie w nich upatruje słabość władzy centralnej w kraju. Przywileje Polskiej szlachty kształtowały się przez kilka stuleci poczynając od XIII w. Ich rozległość i charakter jest wypadkową niepewnej pozycji monarchy, który w drodze ustępstw prawnych pragnie uzyskać i umocnić się na tronie. Najwcześniejsze przywileje miały charakter indywidualny dotyczyły bądź poszczególnych osób bądź instytucji kościoła na ogół miały charakter immunitetów czyli wyjęcia spod prawa książęcego. Za pierwszy Polski przywilej grupowy ale ograniczony w swym działaniu do terenów Małopolski uchodzi wydany w 1228 r. przez pierwszego elekcyjnego króla Polski Władysława Laskonogiego przywilej z Cieni okolice Kalisza. Okoliczności, które zmusiły władcę do wydania tego aktu prawnego prezentują się następująco. W Polsce trwał okres rozbicia dzielnicowego. Najważniejsza w tamtym czasie była dzielnica Małopolska tzw. zwierzchnia ze stolicą w Krakowie. Konflikt o objęcie tej dzielnicy toczył się pomiędzy Władysławem Laskonogim, Konradem Mazowieckim i Władysławem Odonicem. Dzięki ogłoszonemu przywilejowi Władysław Laskonogi objął władzę w Krakowie. Sam zaś akt prawny zawierał następujące zapisy: Władca zobowiązał się nie wprowadzać nowych praw bez zgody małopolskich świeckich możnowładców i duchownych. Dawne prawa zostają zachowane i respektowane. Obiecywał również, że podatkami i innymi różnymi powinnościami nie będzie ludności dzielnicy Małopolski obciążał ponad rozsądną interesujący nas przywilejem będzie wydany w 1355 r. w Budzie. Był to okres panowania ostatniego na tronie Polskim Piasta Kazimierza Wielkiego, który z powodu braku legalnego męskiego potomka oraz ciężkiej choroby poszukiwał władcy, który godnie zastąpi go na tronie najpoważniejszym kandydatem był Ludwik Węgierski, który w zamian za objęcie władzy w Polsce nadał szlachcie uprawnienia: Przyszły król Polski zobowiązywał się do nienakładania i niepobierania nowych podatków poza przyjętą zwyczajową normę oraz do pokrywania strat, które szlachta ponosiła w wojennych wyprawach zagranicznych. Zrezygnował również z tzw. posługi stacji czyli utrzymywania króla przez szlachtę odwiedzającego dobra królewskie w państwie od tej chwili król samo musiał finansować swoje podróże po kraju. Kolejny przywilej, który w zdecydowany stopniu spowodował nałożenie większych ciężarów fiskalnych na chłopów a odciążył szlachtę był tzw. przywilej koszycki z 1374 r. Ludwik Andegaweński nie posiadał męskiego potomka, który mógłby objąć tron po jego śmierci. Miał natomiast kilka córek, pragnął zagwarantować tron Polski dlajednej z nich dlatego wydal dla szlachty specjalne uprawnienia. Dzięki nim, szlachta zyskała wpływ na wybór następcy tronu jak się później okazało godność tą sprawowała Jadwiga. Przywilej koszycki był aktem prawnym obowiązującym całą szlachtę w kraju i zawierał następujące zapisy: Zmniejszenie dla szlachty z podatków w wysokości 2 groszy od domu lubosady gdzie wcześniej obowiązywało 12 groszy.

przywileje szlacheckie od 1374 do 1505